Renderman Challenge: ‘Kitchen Sink’


De allereerste Renderman wedstrijd ‘Kitchen Sink’ was voor ons de perfecte scene om onze custom renderman shader, die we in samenwerking met Christos Obretenov hebben ontwikkeld, te testen. Voor deze test wilden we niet alleen een plaatje renderen, we wilde er een verhaal mee vertellen. Dus schreven we een goed achtergrond verhaal.

Oma en Tom bakken koekjes

Strandhuisje aan het Lido, Venetië. Oma en haar hond Tom zijn lekker aan het rommelen in het kleine keukentje. Oma maakt koekjesdeeg en Tom ligt onder de tafel te wachten op zijn kans om wat van het deeg te snoepen. Oma pakt steeds weer een nieuw ingredient uit een van de kastjes om in de kom van de mix te doen. Tom draait om haar heen en oma struikelt bijna over hem heen. Als oma een bakplaat pakt om de koekjes op te leggen ziet TOm zijn kans schoon. Met zijn voorpoten gooit hij de kom van de tafel en met twee grote happen is al het deeg op. Oma is erg teleurgesteld.

Om deze afbeelding te maken maakten we gebruik van een custom shader die verschillende AOV’s rendert, zoals de basecolor, diffuse, outlines en occlusion. De arcering en verfsteken worden gemaakt door textures op de occlusion en diffuse.

Kleimodel Oma

De beste manier om gevoel te krijgen bij de maat en vorm van oma is door het maken van een kleimodel van haar en de hond. Als eerste hebben we een volledig model gemaakt, perfect om vorm en maat te testen. Op dit moment zijn we druk met het maken van een model van alleen het hoofd, waarin we elke rimpel en karakteristiek kunnen vormgeven.

Studie van Nonna

Oma is een wat oudere Italiaanse grootmoeder, maar hoe ziet ze er dan precies uit? Wat is de verhouding tussen haar lengte en figuur en die van de hond. Helen van Vliet heeft een aantal studies getekend van oma’s uiterlijk.






Ontmoet Oma

Oma woont al haar hele leven in Venetië. Ze is getrouwd met Marco. De kinderen zijn al jaren geleden verhuisd naar Amerika. De kinderen bellen nog wel regelmatig maar ze ziet ze niet zo vaak. Nonna heeft een hond Bruno. Nonna heeft Bruno van Marco cadeau gekregen voor haar 65ste verjaardag, 8 Jaar geleden. Net toen Bruno 6 maanden werd overleed Marco. Bruno is de steun en toeverlaat van Nonna. Het is wel irritant dat hij altijd in haar stoel gaat liggen. Dit is vooral vervelend als ze net komt aanlopen met haar kopje koffie. Maar gelukkig lukt het haar altijd om hem met een grapje uit de stoel te lokken.

Nonna houdt van bakken en koken. Dat kan ze heel goed. Ze doet regelmatig mee met de taarten bakwedstrijden van de verschillende wijken van Venetië en heeft ook al verschillende prijzen gewonnen. Ze vindt het heerlijk als Bruno de hele dag bij haar in de keuken ligt en alles wil proeven wat ze maakt. Ze eten ook altijd samen. Bruno kan net bij de tafel als hij met zijn voorpoten op de stoel ligt. Zo kan hij heerlijk zijn spaghetti al Ragu op peuzelen.

Het verhaal van Tom en Oma

In het verhaal van Tom and Nonna zien we een oud dametje met haar hond, ogenschijnlijk een normale setting. Ze wonen samen in een klein huisje en houden ervan samen te gaan wandelen. Niets bijzonders lijkt het, maar als we beter kijken vragen we ons af waarom dit kleine dametje zo’n grote hond heeft. Heeft ze misschien niet door dat hij al zo groot is geworden, hij heeft ook nog zijn kleine mandje. In de film heeft de hond genoeg van zijn kleine mand en gooit zijn charmes in de strijd om in oma’s heerlijke stoel te mogen liggen slapen.

Annie M.G. Schmidt schreef het verhaal in 1967 en is als eerst gepubliceerd in een boek voor basisschool leerlingen.

De sprookjesschrijfster

annie_typemachine_minder_breedAnnie M.G. Schmidt was een veelschrijver. Gedichten, musicals, kinderboeken, teksten voor cabaret, ze maakte het allemaal. Haar zoon Flip van Duijn zegt in de biografie Anna van Annejet van der Zijl, dat zijn moeder geen nee kon zeggen tegen verzoeken van cabaretiers, bedrijven en theater- en tv- producenten. Zolang hij zich kan herinneren, verdween zijn moeder iedere ochtend rond negen uur in haar Spartaanse werkkamer in hun huis in Berkel, onder rook van Rotterdam.

Het lijkt er dan ook op, zoals Annie’s biografe van der Zijl suggereert,  dat de ‘hij’ in het gedicht De Sprookjesschrijver eigenlijk een ‘zij’ moet zijn, want een vijver met inkt heeft Annie zeker leeg geschreven. Niet met een kroontjespen, maar met de typemachine.

Annie Schmidt (links) en Astrid LindgrenDe sprookjes van Annie M.G, Schmidt zijn net zo tijdloos als die van de Deense schrijver Hans Christian Andersen en de Duitse gebroeders Grimm. Officiële waardering voor haar sprookjes blijkt uit de Hans Christian Andersen prijs die zij in 1998 ontving uit handen van mede-kinderboekenschrijfster Astrid Lindgren, de bedenker van Pippi Langkous. Volgens biograaf van der Zijl identificeerde Annie zich met Andersen omdat ze allebei de behoefte hadden om erkend te worden als serieuze auteur. Andersen heeft ooit verteld dat het sprookje van het lelijke eendje dat een mooie zwaan werd zijn lievelingsprookje was. Ook Annie Schmidt was erg dol op dit sprookje van Andersen.

 

Het gedicht ‘De sprookjesschrijver’ is te vinden in  Een vijver vol inkt. Het boek is een nieuwe bundeling van gedichten van Annie Schmidt met illustraties van Sieb Posthuma uitgegeven door Querido. Het boek kreeg in 2012 het Gouden Penseel, Het Gouden Penseel is een jaarlijkse literatuurprijs voor het best geïllustreerde kinderboek van het afgelopen jaar. De prijs wordt uitgereikt door de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB).

2015-11-17 12.11.38De sprookjesschrijver

Ik ken een man die verhaaltjes verzint
en ’s morgens al heel in de vroegte begint.
Hij schrijft over heksen en elfen en feeën
van kwart over zessen tot ’s middags bij tweeën.

Hij schrijft over prinsen en over prinsessen
van kwart over tweeën tot ’s avonds bij zessen.
Dan slaapt hij en ’s morgens begint hij weer vroeg.
Hij heeft aan een inktpotje lang niet genoeg.

Hij heeft in zijn tuin dus een vijver vol inkt,
een vijver door donkere struiken omringd,
en altijd, wanneer hij moet denken, die schrijver,
dan doopt hij zijn kroontjespen weer in de vijver.

Hij heeft nu al tienduizend sprookjes verzonnen
en is nu weer pas aan een ander begonnen.
En als hij daar zit tot het eind van zijn leven,
misschien is die vijver dan leeg geschreven.